Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια: Πού οφείλεται και πώς εμφανίζεται

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (Chronic Obstructive Pulmonary Disease – COPD) αποτελεί πάθηση των πνευμόνων με βασικό σύμπτωμα τη δύσπνοια. Οφείλεται σε χρόνια βλάβη των πνευμόνων, συνήθως λόγω καπνίσματος.

Η ΧΑΠ είναι συχνά συνδυασμός δύο διαφορετικών παθήσεων:

· Χρόνια βρογχίτιδα: Στη χρόνια βρογχίτιδα, οι αναπνευστικές οδοί που μεταφέρουν τον αέρα στα πνευμόνια εμφανίζουν φλεγμονή και παράγουν μεγάλη ποσότητα βλέννας. Έτσι, οι αναπνευστικές οδοί στενεύουν ή φράζουν, με αποτέλεσμα τη δύσπνοια

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (Chronic Obstructive Pulmonary Disease – COPD) αποτελεί πάθηση των πνευμόνων με βασικό σύμπτωμα τη δύσπνοια. Οφείλεται σε χρόνια βλάβη των πνευμόνων, συνήθως λόγω καπνίσματος.

Η ΧΑΠ είναι συχνά συνδυασμός δύο διαφορετικών παθήσεων:

· Χρόνια βρογχίτιδα: Στη χρόνια βρογχίτιδα, οι αναπνευστικές οδοί που μεταφέρουν τον αέρα στα πνευμόνια εμφανίζουν φλεγμονή και παράγουν μεγάλη ποσότητα βλέννας. Έτσι, οι αναπνευστικές οδοί στενεύουν ή φράζουν, με αποτέλεσμα τη δύσπνοια.

· Εμφύσημα: Σε ένα υγιές άτομο, οι μικροσκοπικές κυψελίδες αέρα που βρίσκονται στα πνευμόνια μοιάζουν με μπαλόνια. Κατά την εισπνοή και εκπνοή, διαστέλλονται και συστέλλονται ώστε να μεταφέρουν τον αέρα μέσα από τα πνευμόνια. Όταν υπάρχει εμφύσημα, αυτές οι κυψελίδες καταστρέφονται και χάνουν την ελαστικότητά τους. Έτσι, εισέρχεται λιγότερος αέρας στα πνευμόνια.

Η ΧΑΠ οφείλεται σχεδόν πάντα στο κάπνισμα. Με την πάροδο του χρόνου, προκαλείται ερεθισμός στις αναπνευστικές οδούς και καταστρέφονται οι ελαστικές ίνες των πνευμόνων. Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η εισπνοή χημικών αερίων, η σκόνη και η ατμοσφαιρική ρύπανση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ το παθητικό κάπνισμα είναι επίσης βλαβερό.

Συνήθως χρειάζονται αρκετά χρόνια έως ότου η βλάβη στα πνευμόνια οδηγήσει στην εμφάνιση συμπτωμάτων, επομένως η ΧΑΠ είναι συνηθέστερη σε άτομα άνω των 60 ετών.

Οι πιθανότητες εμφάνισης ΧΑΠ είναι μεγαλύτερες σε άτομα με συχνές λοιμώξεις των πνευμόνων κατά την παιδική ηλικία. Σπανιότερα, το εμφύσημα οφείλεται σε κληρονομικούς παράγοντες (έλλειψη α1-αντιθρυψίνης).

Η συμπτωματολογία της ΧΑΠ περιλαμβάνει χρόνιο βήχα, βλέννα και δύσπνοια, ειδικότερα έπειτα από σωματική άσκηση.

Όσο η ΧΑΠ γίνεται σοβαρότερη, ο ασθενής δυσκολεύεται να αναπνεύσει ακόμη και όταν κάνει απλά πράγματα, όπως όταν ντύνεται ή μαγειρεύει. Παράλληλα, η διαδικασία εισπνοής και εκπνοής απαιτεί περισσότερη ενέργεια. Τα άτομα αυτά συχνά χάνουν βάρος και εξασθενούν.

Η διάγνωση της ΧΑΠ βασίζεται κυρίως στην ακροαστική εξέταση του θεράποντος ιατρού. Απαραίτητη είναι και η λήψη ιστορικού αναφορικά με το κάπνισμα ή ασθένειες που σχετίζονται με τα πνευμόνια. Συχνά απαιτείται ακτινολογική εξέταση, προκειμένου να αποκλειστούν άλλοι παράγοντες που μπορεί να προκαλούν τα συμπτώματα.